Przestrzeń barwna RGB to podstawowy model kolorystyczny wykorzystywany powszechnie przez wszystkie urządzenia emitujące obraz w formie cyfrowej. Skrót pochodzi od pierwszych liter angielskich nazw trzech bazowych kolorów światła: Red (czerwony), Green (zielony) i Blue (niebieski). To właśnie w tym trybie natywnie pracują monitory komputerów, ekrany smartfonów, telewizory, matryce aparatów fotograficznych czy skanery. Zrozumienie specyfiki formatu RGB jest kluczowe zarówno dla grafików projektujących na potrzeby środowiska webowego, jak i dla każdego klienta zlecającego produkcję materiałów poligraficznych.

Działanie modelu RGB opiera się na tzw. syntezie addytywnej, czyli zjawisku sumowania emitowanych wiązek światła. W przeciwieństwie do farb czy pigmentów, ekrany tworzą obraz poprzez świecenie milionów mikroskopijnych pikseli. Gdy wszystkie trzy kanały barwne (czerwony, zielony i niebieski) świecą z maksymalną intensywnością, ludzkie oko odbiera czystą biel, natomiast całkowity brak emisji światła daje efekt czerni. Dzięki temu mechanizmowi przestrzeń RGB dysponuje potężnym zakresem (gamutem), pozwalającym na wyświetlanie milionów niezwykle żywych, nasyconych i "jaskrawych" odcieni, idealnych dla kampanii internetowych, stron www oraz animacji.

Należy jednak mieć świadomość kluczowej różnicy technologicznej między światem cyfrowym a fizycznym drukiem. Ponieważ ekrany świecą światłem własnym (RGB), a zadrukowany papier jedynie odbija światło otoczenia padające na pigment farby (CMYK), kolory widoczne na monitorze z założenia zawsze będą się różnić od tych na gotowym produkcie poligraficznym. Przestrzeń RGB jest po prostu znacznie szersza niż to, co można fizycznie odwzorować za pomocą standardowych maszyn drukarskich. Skutkuje to tym, że świetliste błękity czy neonowe zielenie zachwycające na ekranie smartfona, nie posiadają swoich idealnych odpowiedników na papierze.

Dla klientów drukarni wiąże się z tym jedna, najważniejsza zasada przygotowywania plików do druku (DTP). Projekty pozostawione i wyeksportowane w przestrzeni RGB mogą po procesie naświetlania wyglądać na nienaturalnie zgaszone, blade lub drastycznie przekłamane kolorystycznie. Dlatego przed wysyłką pliku produkcyjnego do drukarni, zawsze należy przekonwertować go na profil CMYK. Taki zabieg pozwala – jeszcze na etapie projektowania na ekranie – "zasymulować" ograniczenia farb drukarskich i odpowiednio dostosować nasycenie elementów, gwarantując przewidywalny i w pełni zadowalający efekt końcowy.